Het principe is oud genoeg om vanzelfsprekend te zijn: wie niets betaalt, geeft iets anders in ruil, doorgaans aandacht, gedragsdata of identiteitsgegevens. De platforms die de afgelopen twee decennia groot zijn geworden, zijn gebouwd op die ruilverhouding.
De logica heeft zich uitgebreid naar contexten waar je al betaalt. Een stadionticket is een geldtransactie; de bijbehorende app maakt van de bezoeker een dataprofiel op paspoortchipniveau. Een zorgpremie dekt de behandeling; de gezondheidsapp die de verzekeraar aanbiedt, dekt iets anders. Een gemeente digitaliseert zijn dienstverlening en kiest daarvoor infrastructuur die persoonsgegevens buiten de eigen jurisdictie brengt, zonder dat de inwoner dat weet of kiest. De zichtbare prijs geeft geen volledig beeld van wat er in ruil wordt gegeven.
Dit dossier onderzoekt de niet-zichtbare component van de prijs van toegang: wie verwerkt welke gegevens op welke grondslag, en wat is de kloof tussen wat gebruikers wordt verteld en wat er feitelijk gebeurt. Technische bevindingen worden getoetst aan de AVG en aanverwante wetgeving. De analyse houdt zich aan wat aantoonbaar is.
back-to-top